به گزارش خبرگزاری حیات، این یادواره با هدف زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدای عملیات کربلای 4 و تجلیل از مقام شامخ این شهدا با حضور مسئولان، همرزمان شهید، خانواده های معظم شهدا وایثارگر بعد از نماز مغرب برگزار خواهد شد. گفتنی است، حجت الاسلام والمسلمین مهدی طائب رئیس شورای قرارگاه عمار در این یادواره به ایراد سخنرانی خواهد پرداخت و جمعی از رزمندگان عملیات کربلای 4 در این مراسم به بیان خاطره گویی خواهند پرداخت. در عملیات کربلای4، شهدای زیادی تقدیم انقلاب و نظام شد عملیات کربلای 4 در تاریخ ۵دی ۱۳۶۵ در مناطق عملیاتی جنوب کشور آغاز شد که با جاسوسی اطلاعاتی امریکا و در اختیار قرار دادن این اطلاعات در اختیار رژیم بعث عراق عملیات لو رفته و تعداد شهدای بسیاری تقدیم انقلاب و نظام جمهوری مقدس جمهوری اسلامی شد. عملیات کربلای ۴ نام عملیات نظامی تهاجمی نیروهای ایرانی در جنگ ایران و عراق می‌باشد. این عملیات با رمز محمد رسول الله در محور ابوالخصیب به صورت گسترده به فرماندهی سپاه انجام شد. لو رفتن این عملیات شکست سختی برای ایرانی‌ها به همراه آورد بطوریکه آن‌ها پس از حدود یک روز از آغاز عملیات با به جا گذاشتن تلفات فراوان عقب نشینی کردند. این عملیات قرار بود با استفاده از تاریکی شب بصورت ناگهانی انجام گردد و هدف از آن گرفتن نقطه اتکایی در ساحل غربی آب راه اروند رود بود. پس از تسخیر ساحل غربی قرار بود تهاجم تا اشغال بصره ادامه یابد. این عملیات در واقع بخشی از عملیات کربلای ۵ بود که با شکست این عملیات٬ عملیات کربلای ۵ بصورت مجزا انجام شد. هدف ابتدایی تسخیر جزیره ام‌الرصاص و سایر جزایر و جاده‌های اطراف آن بود تا محاصره شهر بصره تکمیل گردد. از دلایل تاکید بر تعجیل در این عملیات تحت تاثیر قرار دادن کنفرانس سازمان همکاری اسلامی بود که در آن زمان در کشور کویت برگزار می‌شد. عراقی‌ها خطوط دفاعی ایستای استواری را در اطراف شهر بصره ساخته‌بودند. این خطوط شامل پنج حلقه دفاعی بود که با آبراه طبیعی مثل اروندرود و آبگیر‌های مصنوعی همانند دریاچه‌های پرورش ماهی در اطراف رودخانه جاسم حمایت می‌شد. دریاچه پرورش ماهی٬ از مین٬ سیم خاردار زیر آبی٬ الکترود٬ و سایر موانع انباشته شده بود. علاوه بر این موانع٬ در پشت هر آب‌راهی و هر خط دفاعی سیستم توپخانه‌ای هدایت راداری٬ نیروی هوایی٬ هلی کوپتر‌های تهاجمی با قابلیت استفاده از گازهای شیمیایی از مواضع عراقی‌ها پشتیبانی می‌کردند. لورفتن عملیات فرماندهان وقت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قبل از عملیات میزان غافلگیری نیروهای عراقی را متغییر و رو به کاهش براورد کرده بودند فرمانده وقت سپاه٬ محسن رضایی٬ بعدها گفته بود «تا یک هفته قبل از عملیات بر اساس ارزیابی فرماندهان، غافلگیری در حدود ۸۰ درصد بود، اما از یک هفته به عملیات هر چه به شب عملیات نزدیک می‌شدیم، این رقم کاهش می‌یافت تا حدی که شب عملیات به حدود ۵۰ درصد رسیده بود.» وی در چگونگی محاسبه رقم 50 درصد مدرک و سندی ارایه نداده است. با این حال با ناهماهنگی‌های بین فرماندهی کل جنگ و فرماندهان سپاه این عملیات انجام شد. در باره عامل لو رفتن عملیات مجموعه‌ای از کمک‌های اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا به عراق٬ ستون پنجم سازمان مجاهدین خلق ایران٬ و پناهنده شدن برخی افراد رده‌بالای سیاسی به خارج از کشور ذکر شده‌است. در این عملیات ابتدا حدود ۱۵ هزار نفر از نیروهای ایرانی به رهبری گروهی از تکاوران و غواصان نیمهٔ جنوبی اروندرود (دجله) و نیمه شمالی اروندرود (کارون و دجله) را پشت سر گذاشتند و با گذر از جزیره‌های ام‌الرصاص، ام‌البابی، قطعه ۲ و سهیل (عرض این قسمت از رودخانه حدود ۴۸۰ متر و جریان آب آن آرام است و جزایر به صورت پی‌درپی در عرض رود قرار گرفته‌اند) به خاک عراق وارد شده و خط دفاعی حد فاصل سپاه سوم عراق در شرق بصره و سپاه هفتم در منطقه نزدیک شبه‌جزیره فاو را شکستند. سپس حملهٔ حدود ۶۰ هزار نیروی سپاه و بسیجی ایران به سمت مواضع عراق در ساحل شرقی اروند رود ادامه یافت. هنگامی که این نیروها حرکت به سوی بصره را آغاز کردند با نبود آتش پشتیبان و آتش حمایتی نیروهای ایرانی در وضعیت آسیب پذیر قرار می‌گرفتند. وقتی این نیروها به استحکامات دفاعی عراقی‌ها شامل میدان‌ها مین و سیم‌های خاردار هجوم آوردند منطقه تبدیل به یک میدان کشتار شد. تا ۳۶ ساعت پس از آغاز عملیات حجم وسیع خساراتی که به ایرانی‌ها وارد شده بود از حمله اشتباه آنها به مواضع قوی و منظم دشمن حکایت داشت. نیروهای عراقی برای از بین بردن نیروهای ایرانی فقط از سلاح های مستقیم و توپخانه بهره نبردند بلکه هواپیماها و هلیکوپترهای مسلح را نیز علیه نیروهای بی‌سرپناه و آشکار در منطقه به‌کار گرفتند. بخش عظیمی از نیروهای آب خاکی ایران غرق شدند و ۱۲ هزار کشته و زخمی برای ایران برجا ماند البته عراق اعلام کرده بود که در برابر هر کشته عراقی، یکصد سرباز ایرانی کشته شده‌اند و خسارات تقریبی ایران بین ۶۰ تا ۹۰ هزار کشته و زخمی است. بزرگترین اشکال عملیات ایرانی‌ها محدودیت یا نبود پشتیبانی نظامی عادی درهنگام نفوذ آن‌ها به جزیره‌ها بود. نیروی نظامی پشتیبان برای ایرانی‌ها تنها محدود به حمایت توپخانه‌ای بود که در سمت شرقی اروند رود قرار گرفته‌بود. درگیر‌ها تا سه روز به طول انجامید٬ که در طی آن عراقی‌ها نیرو‌های ایرانی را کوبیدند. نیروهای عراقی از توپخانه٬ هواپیما٬ و تفنگ‌هایی که از پیش برای دفاع آماده‌ شده‌بودند استفاده کردند.هزاران تن از نیروهای ایرانی کشته شدند بطوری که اجساد نیروهای ایرانی سطح میدان نبرد را پوشانید. تلفات عراقی ها شش مرتبه کمتر از تلفات ایرانی‌ها بود. هنگامی که ایرانی‌های عقب نشستند هزاران جسد را در منطقه جای گذاشتند.